Nowy boss na dzielni - "Jurassic World".

Za sterami człowiek niewiadoma, który nie może pochwalić się zbyt bogatym dorobkiem twórczym. W obsadzie typowa gwiazda kina komediowego, w osobie Chrisa Pratta. W scenariuszu natomiast główną rolę odgrywa hybryda, będąca połączeniem kilku gatunków dinozaurów, jak i innych stworzeń. Zastanawiacie się pewnie czy to wszystko zmieszane w jednym kociołku daje zadowalający efekt? Odpowiedź może być tylko jedna – jak najbardziej tak!

Futurystyczna baśń dla dorosłych - "Chappie".

Neill Blomkamp to w mojej skromnej opinii jeden z najzdolniejszych twórców kina młodego pokolenia, który kilka lat temu dzięki kapitalnemu „Dystryktowi 9″ wybił się do czołówki hollywoodzkich reżyserów. Wraz z „Elizjum” udowodnił iż opowieść o „krewetkach” z kosmosu nie była „wypadkiem” przy pracy, a efektem jego talentu. Udowodnił swoją wartość, swoją kreatywność i co najważniejsze, udowodnił też, że nie boi się pokazywać w swoich filmach tematyki ważnej i trudnej w kontekście ludzkości zamieszkującej naszą planetę. Blomkamp w swoich filmach eksperymentuje i wynikiem jednego z takich eksperymentów jest „Chappie” – połączenie kina futurystycznego, z komedią, przygodą oraz elementami thrillera.

Shut up Mr. Whiskers! - "Głosy".

Ludzie psychicznie chorzy to naprawdę ciekawe przypadki. Chyba każdy z nas miał w życiu taki moment rozmyślań nad tym, jak postrzegają świat osoby z takimi zaburzeniami. Z odpowiedzią na nasze pytania próbuje przyjść Marjane Satrapi. Nieznana mi wcześniej reżyserka irańskiego pochodzenia. Temat stosunkowo ciężki, także pomysł autorki, aby stworzyć z tego czarną komedię wymieszaną z thrillerem, przynajmniej na papierze wydaje się być strzałem w dziesiątkę. I w sumie nim jest.

Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy! - "John Wick".

   Liam Neeson swoim występem w “Uprowadzonej” zapoczątkował pewien trend w Hollywood. Otóż do łask wytwórni filmowych powrócili aktorzy starsi wiekiem, sprawdzeni w kinie akcji. Coraz częściej zajmują oni miejsce zniewieściałych chłopaczków, którzy wzbudzają więcej politowania niż podziwu. W samym 2014 roku powstało kilka filmów z można powiedzieć weteranami kina akcji w rolach głównych. Chociażby “Non-Stop” z Neesonem, “Bez Litości” z Washingtonem, “72 Godziny” z Costnerem czy “November Man” Brosnanem. Filmy te, raz lepsze, raz gorsze, bezapelacyjnie stają się dla widzów dobrą, lekką odskocznią od kina bardziej dramatycznego, poważniejszego. Do tego coraz liczniejszego grona filmem “John Wick” dołączył właśnie Keanu Reeves, niezapomniany Neo z “Matrixa”, któremu w tym roku stuknęła pięćdziesiątka.

Gdzie jest Amy? - "Zaginiona dziewczyna".

David Fincher to mistrz thrillerów, to sprawa niepodważalna. Gdy tylko dowiedziałem się, że jeden z moich ulubionych reżyserów zabiera się za ekranizację jednej z najlepiej ocenianych książek ostatnich lat, wiedziałem, że z tego połączenia wyjdzie coś naprawdę mocnego. I tak w istocie jest. „Zaginiona Dziewczyna” to czołówka tego roku, mocny kandydat do wielu nagród aktorskich jak i technicznych. Składa się na to kilka ważnych czynników, ale o tym dalej.

Cichy bohater - "Bez litości".

Pamiętacie świetny "Dzień próby" z oscarową rolą Denzela Washingtona? Reżyser wspomnianego filmu Antoine Foqua, ponownie poprosił aktora o współpracę, czego efektem jest wchodzący na ekrany kin obraz pt. "Equalizer" bądź jak kto woli "Bez Litości". Po kilku naprawdę średnich produkcjach reżyserowi udało się stworzyć kawał naprawdę dobrego, trzymającego w napięciu kina. Czego bądź kogo to zasługa? O tym niżej.

Król powrócił - "Godzilla".

Godzilla, ach ten Godzilla. Ileż ja czasu spędziłem za dzieciaka oglądając przygody Króla Potworów. To były wspaniałe czasy i niezapomniane przeżycia. Seria o potworze z głębin oceanów obchodzi w tym roku swoje 60 lecie. Film wyreżyserowany przez Garetha Edwardsa jest bodajże 29 odsłoną przygód gigantycznego gada. Edwards jako reżyser zadebiutował kameralnym "Monsters", thrillerem sci-fi z monstrami w tle, znanym u nas pod tytułem "Strefa X". To właśnie po tym filmie Warner Bros. do spółki z Legendary Pictures zaproponowali mu wyreżyserowanie "Godzilli". Domyślam się, że chcieli w ten sposób stworzyć film, który będzie nie tylko spektakularnym widowiskiem, ale również produkcją wciągającą i  opowiadającą trzymającą w napięciu fabułę. Dla Edwardsa to tak naprawdę pierwszy poważny, a wręcz arcytrudny sprawdzian. Czy mu się udało? Czy "Godzilla" poza swoją widowiskowością ma nam coś do zaoferowania?